അവരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്ന എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ ഇന്നെവിടെയാണ്? കുറ്റബോധം കൂടാതെ ഫാസിസത്തിനെതിരെ പടപൊരുതുന്നുണ്ടാവും അല്ലേ?

    തിരുവനന്തപുരം: പരുമല കോളേജില്‍ എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്ന എബിവിപി പ്രവര്‍ത്തകരെ അനുസ്മരിച്ചുള്ള ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ് ചര്‍ച്ചയാവുന്നു. അനു, സുജിത്, കിം കരുണാകരന്‍ എന്നത് ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ അപാരമായ സങ്കടത്തോടെ ഇനിഷ്യല്‍ കൂടാതെ ഓര്‍ക്കാറുള്ള മൂന്ന് പേരുകളാണെന്ന് പറഞ്ഞാണ് ഇടത് അനുഭാവിയായിരുന്ന ഹരീഷ് ശിവരാമന്‍ പോങ്ങുമ്മൂടന്റെ പോസ്റ്റ് ആരംഭിക്കുന്നത്. അന്ന് കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നവര്‍ ഇപ്പോള്‍ എവിടെയായിരിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു. അവരില്‍ പലരും കുറ്റബോധം കൂടാതെ വലിയ രാഷ്ട്രീയശരിയന്മാരായി ഈയിടത്തില്‍ ഫാസിസത്തിനെതിരെ പടപൊരുതുന്നുണ്ടാവും അല്ലേയെന്ന പരിഹാസമുയര്‍ത്തിയാണ് പോസ്റ്റ് അവസാനിക്കുന്നത്. 1996 സപ്തംബര്‍ 17നാണ് മൂന്ന് എബിവിപി പ്രവര്‍ത്തകരെയും എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ പമ്പാ നദിയിലിട്ട എറിഞ്ഞുകൊന്നത്.

    പോസ്റ്റിന്റെ പൂര്‍ണരൂപം

    ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ അപാരമായ സങ്കടത്തോടെ ഇനിഷ്യല്‍ കൂടാതെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറുള്ള മൂന്ന് പേരുകളാണ് അനു, സുജിത്, കിം കരുണാകരന്‍ എന്നത്.
    കുറച്ചുനാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം പതിവുപോലെ അനുവാദം ചോദിക്കാതെ അവര്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലേയ്ക്ക് വെറും വെറുതെ എന്ന മട്ടില്‍ ഇന്നും കടന്നുവന്നു. എനിക്കവര്‍ അതിഥികളല്ല. അവര്‍ തന്നെയാണ് ഞാന്‍. എന്നെ വിട്ടുപോവുന്ന ഞാന്‍ എന്നിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരുന്ന ലാഘവത്തോടെ എന്റെ ഓര്‍മ്മകളെ സ്വന്തമെന്ന പോലെ അവര്‍ മൂവരും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
    അനു എന്നേക്കാള്‍ ഒരു വയസ്സ് മൂത്തതാണ്. സുജിത്തും കിമ്മും എന്റെ പ്രായത്തേക്കാള്‍ രണ്ടുവര്‍ഷം പിറകിലും. ഞാനൊഴിച്ച് ബാക്കി മൂന്നുപേരും ഇന്നില്ല. ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അനുവിനിപ്പോള്‍ പ്രായം 43 ആകുമായിരുന്നു. സുജിത്തിനും കിമ്മിനും 40 വച്ചും. അവര്‍ക്ക് പക്ഷേ ജീവിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. മൂവരും മരിച്ചുപോയി. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമോ ആയുസ്സെത്തിയോ അവര്‍ ഇഹലോകം വെടിഞ്ഞതല്ല. മനപ്പൂര്‍വ്വം കൊന്നതാണ് അവരെ. കരുതിക്കൂട്ടി. ദയവില്ലാതെ!
    പരുമല ദേവസ്വം കോളേജില്‍ പഠിക്കാനായി ചെന്നവരായിരുന്നു മൂവരും. കലാലയ രാഷ്ട്രീയം നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ 1995 കാലം. പരുമല ഡിബി കോളേജ് എസ്.എഫ്.ഐ യുടെ ഉറച്ചകോട്ട. ജനാധിപത്യനാടല്ലേ, ആര്‍ക്കം ഏത് രാഷ്ട്രീയപ്പാര്‍ട്ടിയിലും വിശ്വസിക്കാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും അവകാശമുണ്ടല്ലോ. ഉണ്ടാവണമല്ലോ. അവര്‍ മൂവരും എബിവിപി എന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടനയിലാണ് വിശ്വസിച്ചതും പ്രവര്‍ത്തിച്ചതും. അത് ഒരിക്കലും തെറ്റോ കുറ്റമോ ആവുന്നില്ലല്ലോ. ജനാധിപത്യം ഏതൊരു പൗരനും അനുവദിച്ച് നല്‍കുന്ന സ്വാതന്ത്രമല്ലേ അത്?
    ഏതായാലും എബിവിപിക്കാരനായ അനു എസ്എഫ്‌ഐക്കോട്ടയായ ഡിബി കോളേജിന്റെ ആര്‍ട്‌സ് ക്ലബ്ബ് സെക്രട്ടറിയോ മറ്റോ ആയി. മത്സരിച്ച് ജയിച്ചു. പരിപൂര്‍ണ്ണമായും ജനാധിപത്യസംവിധാനത്തെ മാനിച്ച്.
    എന്നാല്‍ അക്കാലവും എസ്എഫ്‌ഐ ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണത പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സംഘടന ആയിരുന്നല്ലോ. ശത്രുക്കളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത് സ്ഥിതി സംരക്ഷണം സാധ്യമാക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രസ്ഥാനം! കൊലയൊഴിച്ചുള്ള സാധ്യമാവുന്ന ഉപായങ്ങളെല്ലാം എസ്എഫ്‌ഐ നിര്‍ദ്ദയം എബിവിപിക്കാര്‍ക്കെതിരെ പ്രയോഗിച്ചു. പരാജയമായിരുന്നു വിധി. പിറ്റേക്കൊല്ലവും അനു മത്സരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ജനാധിപത്യബുദ്ധിയോടെ! എന്നാല്‍ സൈക്കിള്‍ ചെയിനും ആണിപാകിയ പട്ടികകളും വടിവാളും കരിങ്കല്‍ച്ചീളുകളുമായി എസ്എഫ്‌ഐ രാഷ്ട്രീയവൈരികളെ നേരിട്ടു. പ്രാണഭയത്താല്‍ പല കുട്ടികളും പമ്പയാറ്റില്‍ ചാടി മറുകരയുടെ സുരക്ഷതേടി. പുഴയില്‍ ചാടിയവര്‍ക്ക് നേരേ ചീളുകല്ലുകള്‍ എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ തൊടുത്തു. തലപൊക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ അവരെ പമ്പയാറിന്റെ ആഴത്തില്‍ തന്നെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ യത്‌നിച്ചു. ചിലര്‍ സുരക്ഷിതമായി മറുകരകയറി.
    കുളിക്കാന്‍ വന്ന സ്ത്രീകള്‍ സാരി നീട്ടിയെറിഞ്ഞ് ചിലരെ രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു. അവരെയും എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ കല്ലെറിഞ്ഞു മടക്കി. അനുവിനെയും സുജിത്തിനെയും കിമ്മിനെയും പമ്പയാര്‍ തന്റെ മാറാഴത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി എസ്എഫ് ഐക്കാരില്‍ നിന്നും രക്ഷിച്ചു.
    അവര്‍ മരിച്ചുവെന്ന് എസ്എഫ്‌ഐ പരിഷകള്‍ ആഹ്‌ളാദം കൊള്ളുന്നു. എനിക്കറിയാമല്ലോ അവര്‍ മരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്. എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ വന്ന് അവര്‍ ചില ഫലിതങ്ങള്‍ എന്നോട് പറയാറുണ്ട്. ഇപ്പോഴും പറയുന്നു.
    അന്ന് അവരെ കരയ്ക്കുനിന്ന് കല്ലെറിഞ്ഞ എസ്എഫ്‌ഐക്കാര്‍ ഇന്നെവിടായാണ്?! അവരില്‍ പലരും കുറ്റബോധം കൂടാതെ വലിയ രാഷ്ട്രീയശരിയന്മാരായി ഈയിടത്തില്‍ ഫാസിസത്തിനെതിരെ പടപൊരുതുന്നുണ്ടാവും! അല്ലേ? എല്ലാം ജനാധിപത്യ സംരക്ഷണത്തിനായി. ഫാസിസ നിഗ്രഹത്തിനായി… കഷ്ടം.

    https://www.facebook.com/photo?fbid=10223749597838984&set=a.2827792144990